poniedziałek, 12 września 2016

Mamas&Papas w tropikach



Chojnice nie zawiodły nas. Fajne miasteczko, akurat na poleniuchowanie. Szwendamy się pomału i patrzymy, jak tu się żyje. Pogoda kompletnie nas zaskoczyła. Nie spodziewaliśmy się aż tak tropikalnej aury. Tu jest jak w Azji :) Ciągle coś trzeba przepierać, bo nie byliśmy przygotowani na taką ilość prysznicy dziennie!
Wypatrzyliśmy też restaurację chińską. Udaliśmy się tam na obiad. Trochę zdziwiła nas lokalizacja. To, że mocno na uboczu - to nie było najdziwniejsze. Lokal był po drugiej stronie ruchliwej wylotówki, bez żadnego przejścia dla pieszych. Pieszy konsument może nie dać rady przebić się przez drogę.
Nam się udało. W zasadzie był to jedyny sukces związany z wyprawą do "chińczyka". Dalej już było tylko gorzej. Dziewczyna, która obsługiwała nas była barzo miła, ale taka gułowata.... Nie miała pojęcia o zasadach przy podawaniu potraw. Przynosiła w dowolnej kolejości. Nigdy nie podała nam dań jednocześnie np. zupy. A przystawka przyszła do nas koniec. Wszystko to nie miało większego znaczenia, bo i tak nie zjedliśmy poszczególnych dań. Były bardzo przeciętne lub wręcz słabe. Nawet ryż był niejadalny. Jedyne, co nam smakowało jako tako, to ormiańskie(!) pierogi. Ale te postanowiliśmy zabrać ze sobą. Pani spakowała nam jedzonko i zawołała opłatę za opakowanie. Już dawno odzwyczailiśmy się od takich praktyk. Pobyt w knajpce nie był udany, ale nie przejmujemy się tym. Dalej eksplorujemy miasto i lenimy się.





Fajnie jest leniuchować w miejscu, które nie jest opanowane przez hordy turystów. Zapytaliśmy Panią z naszego pensjonatu, skąd przyjeżdża najwięcej ludzi. Odpowiedziała, że z Polski i Niemiec. Zapytaliśmy, czy miewa egzotycznych gości z innych kontynentów. Odrzekła, że tak. Np. z Anglii i był nawet jeden Turek :)
W kontekście niedużej liczby turystów zdziwiło nas, że są tu niemal obok siebie dwa punkty informacji turystycznej. O ile w jednym ktoś tam się kręcił, to w drugim pani była tak zaskoczona, że przyszliśmy, że nie zdołała ukryć tego zaskoczenia na twarzy. Na nasze pytania nie potrafiła nam za bardzo odpowiedzieć i skierowała nas do ..... pierwszego punktu informacyjnego.
















niedziela, 11 września 2016

Chojnice



Pozdrawiamy z Chojnic! Poczuliśmy, że musimy na chwilę oderwać się od życia Hostelu Mamas&Papas. Sezon był dość intensywny i trzeba podładować akumulatory. Postanowiliśmy pojechać gdzieś niedaleko, żeby nie tracić czasu na przejazdy. Daleko czy blisko - nieważne! Wszędzie może być ciekawie.
Nie mogliśmy się zdecydować, dokąd pojedziemy. Wtedy Papas zażyczył sobie prywatnego "surprise me".  Tak jak przyjeżdżają do nas Goście z pewnego biura podróży z Holandii. Pisałam o tym kiedyś ( http://hostelik.blogspot.com/2015/08/ta-dzisiejsza-modzez.html ). Ludzie wykupują wycieczkę w ciemno i na lotnisku dowiadują się co, gdzie i jak. I takiej właśnie wycieczki zażyczył sobie Papas. Niekoniecznie z samolotem w tle. Nie było łatwo zaplanować ekskapadę. Nie miałam pojęcia, że w małych miasteczkach noclegi mogą być tak drogie, zwłaszcza po sezonie. Poszukałam i znalazłam. Zabrałam Papasa do pociągu z Gdańska Orunii do Tczewa, kłamiąc bezczelnie, że to dlatego, że wszystkie pociągi jadące na południe jadą przez Tczew. Na peronie w Tczewie Papas założył słuchawki, żeby nie słyszeć zapowiedzi, dokąd jedziemy. W pociągu zwierzył mi sie, że czuje, że pojedziemy w kierunku warmińskim. Nie puściłam pary z pyska, że zmierzamy zupełnie w innym kierunku.  Dojechaliśmy do Chojnic. Nie był zawiedziony miejscem docelowym nic a nic. "Surprise me" udał się.  Mi też bardzo się tu podoba.

Miejscówka do spania jest naprawdę spoko. Zrzuciliśmy bagaż i poszliśmy do miasta, żeby coś zjeść. Oboje od rana ciągnęliśmy na jednej parówce. Ledwo ciągnęliśmy. Postanowiliśmy nie wybrzydzać, bo w małych miastach w niedzielny wieczór może nie być łatwo upolować coś. Złapaliśmy skrzydełka kurczaka z frytkami. Smaczne to było. Smakowało jak w Bistro Kwadrans w Gdyni. Kto  tam jadł, ten wie, o czym piszę. I cieszy się razem z nami :)

Wieczorem usiadłam, żeby napisać coś na blogu. Najpierw postanowiliśmy wyjść na papierosa. Jak wróciliśmy do pokoju, drzwi sie nie otworzyły. Próbowaliśmy i próbowaliśmy i nic! Zadzwoniliśmy do obsługi. Dziewczyny kombinowały, próbowały i też NIC! Tysiąc telefonów i wreszcie pojawił sie Pan Rysiek. I on też nie dał rady. Zaproponowano nam inny pokój. Nie bardzo nam to pasowało, bo za zamkniętymi drzwiami został cały nasz bagaż (razem z komputerem, na którym miałam pisać bloga). Poza tym ja byłam praktycznie prawie tylko w gaciach. No, koszula nocna zakrywała owe gacie... Pan Rysiek przyniósł wiertarkę i podjął walkę na nowo. Postaliśmy pod drzwiami chyba z godzinę, ale udało się! Chcielibyśmy mieć p.Ryszarda w naszym hostelu na codzień.



Jedziemy











Przekąska z czymś w tle. Kto wie, ten wie.

Wygląda kiepsko. Smakowało bardzo!

Jutro pooglądamy miasto. Oczywiście namierzylismy już chińską restaurację. Nie możemy się doczekać.
Ogólne wrażenie z Chojnic, jak na razie, mamy dobre. Lepsze, niż się spodziewałam. I tak miało być!
Może jutro też coś napiszę, ale nie jestem pewna! Wszak mam wakacje!!!!

niedziela, 28 sierpnia 2016

Żebraki

W czasie działania Hostelu Mamas&Papas regularnie pojawiają się w naszej rzeczywistości .... żebraki. Nie pojmujemy, w jaki sposób rozumują niektóre osoby. Np. dostaliśmy zapytanie od studentów z Hiszpanii o możliwość zamieszkania w naszym hostelu po zakończeniu studiów w ramach projektu Erasmus. Przedstawiliśmy im ofertę zgodną z naszym cennikiem, zawierającą spory rabat. Odpisali,że za TAKIE PIENIĄDZE to oni mogą mieć hostel bliżej starówki. Bardzo proszę! Odpisaliśmy, że w związku z tym niech rezerwują tam, gdzie im odpowiada cena i lokalizacja. Nie ma przymusu bukowania własnie u nas! Tym bardziej, że nasze ceny nie należą do najwyższych, a rating to i owszem :) Odpisali, że powinniśmy się WSTYDZIĆ! Nie bardzo rozumiemy, czego mamy się wstydzić? Niskich cen, wysokiego ratingu czy może tego, że ich nie stać na dłuższy pobyt poza domem?
Inny przypadek. Gościliśmy pewnego Niemca, który wkrótce planował powrócić do Gdańska na kurs języka polskiego. Poprosił nas o ofertę na dłuższy pobyt. Zaproponowaliśmy mu naprawdę atrakcyjne ceny. Zwłaszcza, że wszystko to miało odbyć się w szczycie sezonu letniego, kiedy my musimy zarobić na bieżące potrzeby i odłożyć coś na zimę. Napisał, że na ten czas ma nieprzekraczalny budżet 1000zł i za TAKIE PIENIĄDZE, jakich oczekujemy, on może wynająć mieszkanie w ....Wiedniu. Facet potrzebuje mieszkania w Gdańsku i powołuje się na ceny w Wiedniu? Najśmieszniejsze jest to, że zaoferowaliśmy mu cenę PONIŻEJ jego nieprzekraczalnego budżetu. W swojej pasji żebrania nie zauważył tego i odpisał argumentem cen w stolicy Austrii. Nie uświadomiliśmy mu tego. Niech jedzie do Wiednia :)
Zamiast żebraków wolimy spotykać ludzi nietuzinkowych. Takich, jak Chris z Holandii, który pracowicie spożywał polskie piwo dla naklejek na butelkach. Któregoś wieczoru znalazłam w common room ogromny gar wypełniony wodą i butelkami po piwie. Dopytałam się, że woda odkleja naklejki. Minęło sporo czasu. Ludzie dawno posnęli, a gar dalej stał. Był bardziej niż środek nocy. Pracowicie odkleiłam papierki i ułożyłam do wyschnięcia. Napisałam informację, żeby nie wyrzucać, bo te papierki być może są ważne. O godzinie 4:40 rano pojawił się zaspany Chris. Przypomniało mu się w nocy, że zapomniał o naklejkach i wstał, żeby sprawdzić, czy jest coś do uratowania. Na szczęście rozumiemy to i nie pozwolimy, żeby w naszym hostelu tłumić jakiekolwiek pasje :)

Z wielkim zaangażowaniem świętowaliśmy ostatnio urodziny Eleny, naszej kolejnej workaway'ki.





Elena jest Bułgarką od dziecka dorastającą w Hiszpanii. Nasz prezent objął wszystkie aspekty jej życia :)







Mamy też wiele innych wspomnień z życia naszego hostelu.


















I na koniec - PAPAS KRÓL ZWIERZĄT