niedziela, 8 czerwca 2014

Pani Mariola

Niedawno po dłuższej przerwie odwiedził nas Denis. Bardzo fajny człowiek. Nocuje u nas od początku istnienia hostelu. Zaimponował nam bardzo konsekwencją i postępami w nauce języka angielskiego. Pisałam wcześniej o spostrzeżeniu, że Goście z Kaliningradu na ogół nie mówią po angielsku. (http://hostelik.blogspot.com/2012/09/jezyk.html) Denis też nie mówił, ale postanowił nauczyć się. Teraz każdy kolejny jego pobyt pokazuje nam naprawdę niesamowity postęp. Zaimponował nam. Teraz przyjechał z dwoma kolegami, którzy uczą się pilnie języka polskiego. Nastąpił mały konflikt :) Każdy z nas chciał mówić w innym języku. Denis szlifuje angielski, jego przyjaciele polski, a ja chciałam pogadać po rosyjsku. Gadaliśmy więc jak w Wieży Babel. Parę zdań po polsku, kilka po angielsku, podsumowanie po rosyjsku. Najważniejsze dogadać się!
Parę dni później pojawił się Chińczyk. Zaskoczył nas pięknym "dzień dobry" po polsku. Okazało się, że od ośmiu miesięcy mieszka w Polsce i próbuje opanować naszą mowę. Dodatkowo studiuje na uniwersytecie język rosyjski. I po angielsku też mówił. Tak uzbrojony w języki może czuć się w Europie swobodnie. Ale w Hostelu Mamas&Papas spotkała go niespodzianka. Porozmawiał sobie w common room z Polką po....chińsku.
Także język polski  zaczyna być językiem uniwersalnym. Na własne oczy widziałam jak ludzie z różnych krajów porozumiewali się nie po angielsku, ale po polsku właśnie.
Chociaż czasami trudno dogadać się we własnym języku. Pamiętam takich Gości, do których nie docierało, co to jest doba hotelowa. A mówiliśmy głośno i po polsku. Państwo ci zarezerwowali pokój na 1 noc. Podali datę przyjazdu 25. I przyjechali 25-go, ale tuż po północy. Pokój nie był gotowy, bo doba hotelowa zaczyna się u nas od 13-ej. Pani Mariola strasznie się wkurzyła. Nie rozumiała, że jeżeli chciała zameldować się po północy, to jej doba hotelowa jest od 24-ego. A jeżeli zarezerwowała na 25-ego to wchodzi do pokoju od godziny 13. Pani Mariola wypaliła z nerwów pół paczki fajek i korona z głowy, niestety, spadła, że poczekała chwilę, aż wspólnymi siłami szybko przygotujemy pokój (nawet Papasa obudziłam do pomocy). Tak się obraziła, że nie chciała śniadania. Cała jej grupa zemściła się na nas za swoją niewiedzę i pojechali do Katowic głodni. A my do tej pory zastanawiamy się, płakać z tego powodu czy nie?

Przemiła grupa z Kazachstanu. Zjechali znienacka w nocy. Dzielnie pomagali ścielić łóżka dla siebie. Budzić Papasa nie było potrzeby.


Kazachowie przyjechali o 3 w nocy. Miałam przygotowane tylko dwa łóżka. Mamy zasadę, że nie ścielimy w nocy łóżek, jeżeli ktoś śpi w pokoju. Musiałam odmówić. Młodzież poprosiła chociaż o te dwa łóżka i zgodę na ustawienie gdzieś samochodu, co by reszta mogła się ułożyć. I tu stał się cud. Okazało się, że Goście w pokoju z wolnymi łóżkami nie śpią. Siedzą przy ognisku bez ognia. Szybko wspólnie zabraliśmy się za ścielenie i uszczęśliwieni Kazachowie posnęli błyskawicznie. A ich współlokatorzy siedzieli przy ognisku bez ognia do białego rana.

Hiszpanie i Włoch przy ognisku bez ognia.


Kazachowie z Papasem. Musiałam umieścić to zdjęcie, bo Papas jest bardzo dumny ze swojej nowej bluzki.
Pamiętacie ich z poprzedniego posta?
Agnieszka jest z Polski i takich Polaków oczekujemy najbardziej. Super dziewczyna!

Sezon motocyklowy w hostelu również otwarty!
Oczywiście wpis bez fotki Kiciusia nie byłby pełny.
Na deser nasza Kasia kochana. Coraz mniej ma czasu, żeby nas odwiedzać.

niedziela, 1 czerwca 2014

Grzesiu, Kiciuś i spontany

 Na początku wpisu chciałbym pokazać Wam polski ślad na amerykańskim ramieniu. Nie spotkałam się osobiście z takim dowodem uwielbienia dla Fryderyka Chopina. Właściciel ramienia ma co prawda polskiego ojca (i polskie nazwisko), ale czuje się raczej Amerykaninem.



Między innymi za sprawą Donalda dzieje się sporo. Kiedyś świadkiem wydarzeń w Hostelu Mamas&Papas był Grzesiu "Mordka". A teraz Grzesiu wygląda tak:



Ostatnio życie hostelu mocno przyspieszyło. Żyjemy jak w młynie i tylko Kiciuś jest niezmiennie stałym leniwym elementem naszego krajobrazu. Albo śpi, albo je, albo po prostu leży. Parę fotek Kiciusia dla czytelników-kociarzy (wiemy, że sporo ich jest)
 


 


Zauważyłam, że Kiciuś trochę stacza i przyłapałam go na spaniu w śmietniku.


Ma taką elegancką miejscówkę pod domkiem, a ten obdartus wybrał śmietnik.



Dzisiaj odbył przemiły spontan na recepcji. Gadaliśmy, gadaliśmy. Było bardzo ciekawie i wesoło. Najpierw Wojtek - inicjator. Za chwilę dołączył duet amerykańsko-australijski. Jeszcze jedna Amerykanka. Potem Koreańczyk. Uwieńczeniem była para sympatycznych Ukraińców ze wschodniej Ukrainy.
Ci ostatni nie omieszkali nawiązać do sytuacji w swoim kraju. Są załamani. Mimo, że są rosyjskojęzycznymi Ukraińcami są przeciwni obecnej sytuacji. Mówią, że większość zwykłych ludzi nie chce być w Rosji. Nie chcą całej tej awantury. Z ich opowieści wynika, że aktywni są ludzie pokroju naszych kiboli, którzy nigdy nie odpuszczą okazji do awantury. Gdy rozmawialiśmy widać było ogromne emocje tych ludzi.

Przy okazji wspomnę o młodych Ukraińcach, naszych niedawnych Gościach, którzy zdecydowali się osiedlić w Polsce. W ich kraju musi być naprawdę  bardzo trudno żyć, niezależnie od sytuacji z Rosją. Są zdeterminowani ułożyć sobie życie w naszym kraju. Znaleźli legalną pracę, ciężką i niezbyt efektowną finansowo. Ale nie narzekają. Uczą się pilnie polskiego, żeby polepszyć swój start.
Odwiedzili nas w tamtym tygodniu, więc sobie pogadaliśmy. Przy okazji miał miejsce kolejny spontan. Jacyś Goście zostawili nieruszone zapakowane mięso na grilla. Papas szybciutko podjął rękawicę. Dziarsko rozpalił ogień. Dokupiliśmy kiełbasy i rozpoczęliśmy biesiadę. Andrej i Dasza powiedzieli, że nasza kiełbasa (tzn. w ogóle polska kiełbasa) jest pyszna. Kupili ostatnio tanio kiełbasę i miała 40% mięsa. Powiedzieliśmy im, że to nie za dobry wskaźnik. Odparli, że u nich kiełabasa z 40% wsadem mięnym to super kiełbasa. Chyba zaczynamy pojmować, jak tam się żyje.

  Parę fotek ze spontanu na recepcji




I spontan ogrodowy




Na deser piękne dziewczęta wśród pięknych hostelowych kwiatów

 I piękne kwiatki bez dziewcząt



niedziela, 25 maja 2014

Liga Mistrzów

Ostatni finał Ligii Mistrzów okazał się wielkim hitem w Hostelu Mamas&Papas. Nie wiedziałam, że pasjonuje się tym tylu ludzi. W zasadzie kibicowali drużynom grającym w wielkim finale, aczkolwiek nie zabrakło też kibiców FC Barcelona.

 
 
 
 
Piętro niżej impreza,  fajna i bez piłki w tle
Ale nie była to jedyna Liga Mistrzów. Przyjechała do nas 17-osobowa grupa polsko-francuska z Politechniki Białostockiej. Przyjechali na zawody....robotów. Młodzi, zdolni ludzie stworzyli z klocków Lego inteligentne maszyny. Fajnie to wyglądało i działało. Ligi Mistrzów nie wygrali, ale do finału doszli. Za rok mistrzostwo murowane! Hostel będzie lepiej przygotowany na potrzeby konstruktorów robotów. W tym roku ze wstydem muszę przyznać, że nie mieliśmy rozpuszczalnika, żeby rozkleić konstruktorskie palce sklejone super klejem. Nie mieliśmy odpowiedniego śrubokrętu. Nawet waga gdzieś się zapodziała. Na szczęście sklep całodobowy blisko, więc i waga też.
Zabawa polegała na tym, żeby roboty walczyły ze sobą. Lepszy spychał gorszego.

Do walki gotowi?

Zwarcie i... lewy zepchnął prawego.
Roboty walały się wszędzie. Na płytach i...
na stoliku śniadaniowym

Z tego tworzą roboty, z klocków lego.

 Wracając do walki i mistrzów nie mogę pominąć walki piesia Garego z naszym Kiciusiem.

Gary 
Gary szuka Kiciusia. Kotek schował się w krzakach.
Zaczyna się walka!
Koniec walki. Kiciuś skrył się na krześle.

Bez żadnych walk odbył się pierwszy tegoroczny spontan. Pisałam kiedyś o tej tradycji (http://hostelik.blogspot.com/2012/07/spontan-is-best.html). Nie był jeszcze za bardzo tłoczny, ale od czegoś trzeba zacząć.


Rebecca z Kanady spóźniła się na spontan, ale humor i tak dopisywał.

Na koniec Grzesiu "Mordka" oczywiście :)

niedziela, 18 maja 2014

Z siatką po Europie albo na obiad do Szwecji

Miałam napisać w tygodniu, ale oczywiście nie wyrobiłam się. Przepraszam oczekujących na darmo :(

Ostatni okres upływał pod znakiem Todora z Bułgarii. Przyjechał do nas na jedną noc. Przy meldowaniu Papas zapytał go o bagaż. Okazało się się, że bagażem Todora jest reklamówka, całkiem niewielka. Jeździ sobie człowiek bez balastu. Od nas pojechał do Wilna, dalej do Tallina i Barcelony. Bez bagażu i bez stresu.
Todor oczywiście pobył w naszym hostelu dłużej. Ma fajny układ zawodowy. Pracuje zdalnie dla angielskiej firmy. Może to robić w każdym zakątku świata, byleby było gdzie naładować baterię do laptopa i połączyć się z internetem, aby odesłać owoce pracy. Todor bardzo ożywił nocne życie ogrodowe. Tylko zaczynało się ściemniać i już rozpalał grilla. I nie było żadnego pójścia na łatwiznę. Bawił się w grillownika chyba co drugi dzień i zawsze przygotowywał inne menu. Zapraszał  wszystkich i nie straszny był wicher, deszcz czy ciemność. Nie da się ukryć, że jego konsekwencja w sporcie grillowym imponowała nam.I smakowała :)
Jak już za mocno wiało, następowały przenosiny do hostelowych wnętrz.

Dana i Ola

Panowie

i Panie

Todor na stanowisku

Todor nie tylko grillował. Zajmował się też gotowaniem. Częstował każdego, kto się nawinął. Myślę, że jego postawa spotkała się ze zdecydowanym poparciem ze strony innych mieszkańców Hostelu Mamas&Papas.

Naleśniki Todora
Dziewczyna z Tajwanu nad naleśnikiem Todora
Yu-Lin żegna się z nami

Była też u nas 9-osobowa grupa z Wielkopolski. Przyjechali z rana do Gdańska. Udali się na lotnisko, żeby złapać samolot do Szwecji. Tamże mieli zamiar zjeść obiad i lecieć z powrotem do Gdańska. Słyszeliśmy już o takich "wariatach", ale mieliśmy przyjemność  pierwszy raz poznać osobiście. Z drugiej strony Szwecja jest dla Polaków taka droga! Widać, stać ich było na drogi obiad :) Oni mają tak zawsze. Szukają okazji i wyskakują sobie do odległej stolicy na podwieczorek :)



Jana z Kanady i Briony
Dla fanów Kiciusia melduję, że w dalszym ciągu jest jak najbardziej bezczelnie leniwy i w wielkiej łaskawości pozwala się rozpieszczać. Ostatnio karmiony był gęsiną.
Kiciuś idzie na grilla. Jeść idzie.

Higiena przede wszystkim.